Güzel şehrimizde gazeteciler günü münasebetiyle her sene tekrarlanan sorgu haftası başladı.
Bu günlerde ildeki idarecileri ve idare edenleri karşısında gören bizim heyecanlı, cevval gazetecilerimiz karşısında gördükleri ev sahiplerini adeta soru bombardımanına tutuyorlar.
Bu sorulan soruların bazıları gerçek anlamda gazetecilik mesleği ile alakalı olsa da bazıları ev sahibini bile hayretler içerisinde bırakarak “İnşallah bu soruların şiddeti ve aymazlığı çok daha ileriye gitmez” dedirtiyor.
İlde düzenlenen etkinliklere katılan ve karşısındaki muhataba soru sormak için yerinde duramayan bizim kıpır, kıpır gazetecilerimizden kaçının sorduğu sorunun cevabını haber yaptığını bilmiyorum ama çoğu soruya baktığımda ben bile “Artık insanlara daha ne kadar gereksiz soru sorulabilir ki?” endişesine kapılıyorum.
Sırf kendisini göstermek için,
Bende buradayım demek için,
Beni de tanıyın, görün demek için mikrofonu kapan, ya güzelleme, ya da sorduğu soru ile farklı olma çabasına düşmüş durumda.
Yarım saat sürmesi gereken toplantıları 2-3 saate çıkartmak için yoğun tempoda soru bombardımanına başlayan elleri boş gönülleri hoş güzel insanların sorularını nezaketen çevirmeyen ve “Ne alaka şimdi bu soru?” deseler de devlet terbiyesi ve nezaketlerinden dolayı cevap vermeye çalışan ev sahiplerinin sabırlarına bu hafta itibari ile bir defa daha hayran kaldım ve onların neden idareci olduklarına bir defa daha şahitlik ettim.
Böyle günlerde nezaketen “Görüş ve önerileriniz” diyen insanlara neredeyse sen o koltuktan kalk demeye bile cesaret edecek olanlar yıllardır yaptıkları hataların farkına varamıyorlar.
Sorduğu sorunun cevabını bile beklemeden sohbete dalan da, aldığı cevabı beğenmeyenlerde meraklarından ölmelerine rağmen sordukları soruların cevaplarını her nedense haberleştiremiyorlar.
Bu sene de sora, sora tüm programları millete zehir etmek için ant içmiş olan bu gruba her sene aynı senaryoyu oynatan ev sahipleri de durumdan rahatsız değiller diye düşünüyorum.
Ben bir gazeteci olarak o salonda bir soru soruyorsam, o sorunun bir cevabı ve o cevabın da haber veya köşe yazılarında kelimelere dökülmesi gerektiğini işi bilenlere de, bilmeyenlere de anlatamadım ne yazık ki.
Hepimizin tek amacı bu şehre ve geleceğimiz olan gençlere güzel bir eser bırakmaksa ev sahiplerinize saygınız olsun da o insanların verdikleri cevaplar soranların yayın kaynaklarında metinlere dökülsün.
Rektör beyin ev sahipliğinde yapılan toplantıda her telden gelen soruların karşılığı neydi, kaçı haber olacaktı ben bilmiyorum ama şu ana kadar birkaç yayın kuruluşu dışında sorduğu soruyu metinlerine dökmüş bir yayın organı göremeyince mesleğimiz içerisine girmek için birbirleriyle yarışan insanların durumlarına bu sene de şahitlik etmek durumunda kaldım.
Ne diyelim böyle kaliteli soruların havada uçuştuğunu gören Hazirun da Aksaray’daki duruma şahit olurken dertlerimiz de hiçbir yere ulaşmadan sümen altında bekletilmeye devam ediliyor.
İnanın ben de bir idareci olsam Aksaray basını kadar merakı olan ama hiçbir şey sormayan gazetecilerin olduğu bir yerde bundan fazla bir efor göstermem.
En başta da dediğim gibi çoook meraklıyız çok.
Zaten başımıza da ne geliyorsa bu alakasız merakımızdan gelmiyor mu?
Yorum Yazın